تبلیغات تبلیغات |
غــــــــــــــــــزلی بـــــــــــــــــرای چشمــــــــــــت
|
حسن روی تو چه باغیست كه سرسبزی آن میبرد هوش وحواس از سر هر پیر وجوان بلبلان توبه هرگوشه ا ی در شو ر و نو ا قمریان گرم غزل خوانی ومن جامه دران ساقی باده سرای لب میگون تو مست نرگس از گر می بازا ر تو گشته نگران هر كسی را نظر افتاده به عضوی زرخت نقطه ی زیر لبت را دل من كرده نشان مه چوامشب رخ زیباودلارای تودید ازخجات شده آن سوی سرای تو نهان گو به فتوای من امشب همه سر مست شوند می حلال است شب آخر ماه رمضان حالت چشم تو وحال هوای دل ما تا به این لحظه نه من دیدم ونه چشم زمان صفدرامشب مزن ازغم دم وخوش باشوببین رقص آن قامت رعنا ولب آب روان
شعر از صفدر [ دوشنبه 26 مهر 1389 ] [ 08:42 ب.ظ ] [ صفدر جعفری ]
[ نظرات ]
سیل عشـــــق سیل ویرانگر عشق تو خرابی دارد آخر این صبر منم حد حسابی دارد اولین روز كه چشمان تو دیدم ،گفتم این نگاهت چه فریبی وسرابی دارد ترسم از عاقبت این همه بیداد تو من چشم تو سوز دلم راچه جوابی دارد این قدر ناز مكن ، زعاقبت كار بترس كار عشقت چوبهاراست وشتابی دارد تاب گیسوی تو دل می برد از هر طرفی دل سرگشته ی ما بین كه چه تابی دارد دل سنگ تو چه دلها كه به نا حق بشكست مشكن دل كه گناه است وعذابی دارد دل شكستن كه هنر نیست بزرگان گفتند دل به دست آر كه پاداش وثوابی دارد حسرت نوش لبت دارم و عمرم طی شد لب لعل تو عجب كهنه شرابی دارد گفته بودی شبی در خواب ببینی تو مرا دیده منتظرم كی سر خوابی دارد صفـــدر از كهــــنه پــرستی بـــدرآ،تــازه بـگو پیـــر ما بیــن كـــه چــه مـعشـوق شبابی دارد شعر از صفدر [ یکشنبه 25 مهر 1389 ] [ 11:22 ب.ظ ] [ صفدر جعفری ]
[ نظرات ]
چه خوش باشد كنار نهر آبی نسـیـــم دلـنــوازی وگـلابـی نــوای بلبلان ورقـص زلـفــت زتــار موی تـو ســازم ربابی به یك دستت دهی بر باد ومـو را به دســت دیـگرت جـــام شــرابـی نمــاند هر دلـی را تــاب وطاقت چــو انـدازی به گیـسو پیچ وتابـی به دل گفتم كه وصفش را نویسم نگنجد وصف حسنت دركتابی بمان ای شب،مدارا كن تو با من چــرا این گونــه در حین شتابی به دل گفتم چه حالی داری امشب بـگفتــا من نـمی یـابـم جـوابــی شبی واین چنین حال وهوایی نبیند هر كسی حتی به خوابی
[ چهارشنبه 14 مهر 1389 ] [ 08:57 ب.ظ ] [ صفدر جعفری ]
[ نظرات ]
دلم در لابلا ی زلف پر چین تو حیران شد
همانجا جا گرفت وهمچوگیسویت پریشان شد
بهار عمر من را ای بهار گل خزان كردی
جوانی رفت وپیری در دلم گل كردومهمان شد
چنان حسرت به دل ماندم كه دل ازبغض غم خون شد
سرای آرزوهایم زبیداد تو ویران شد
زسر شور جوانی رفت وكوه غم به دل بنشست
امید روز وصلت شدسراب وشام هجران شد
قدم همچون كمان ابروانت شدكمان ای گل
نشان برف پیری بر سرورویم نمایان شد
به دشت سینه ام گلهای ماتم خودبه خود رویید
گل لبخند به لب پژمرد وجایش دیده گریان شد
هزار افسوس از آن چشم ونگاه فتنه انگیزت
جوانیم تباه آن نگاه وچشم فتان شد
فغان از لعل نوشینت كه آتش بر لبم میزد
دریغ از روزگارانی كه بی رویت به پایان شد
چه خوش بودم زمانی با سر زلف سیاه تو
نگه كن روزگار من كه ب ا زلف تو یكسان شد
زمانی با خیالت مینمودم حال دل را خوش
زبخت بد ،خیالت هم زدست من گریزان شد
شكستی هم دل من راوهم عهدی كه خود بستی
زبشكن بشكنت ،بشكستنیهایم فراوان شد
نگــــاهی كــــــن لــــب بام وبـــــبین خـورشید عمر من
كه با حسرت به سوی شام گیسویت شتـــابــــــان شـــــد
از آن روزی كــــه صفــــــدر درد هجــــــرانـــش به بستان گفت
گرفـــــت آتـــش به جـــان لاله و ار غصه سوزان شد شعر صفدر
[ سه شنبه 13 مهر 1389 ] [ 11:22 ق.ظ ] [ صفدر جعفری ]
[ نظرات ]
نگین جهان خاك ایران زمین است كه از ما برآن ،صد هزار آفرین است بگو تا كه اسفند بر آتش بریزند كه چشم حسودان به این سرزمین است بنازم به خاك هنـــــر خیز وپاكت كه خوش رنگ وبو چون بهشت برین است عزیزانش از جان خود هم گذشتند نگهداری از خاك میهن همین است همه شیر مردان جنگند وایثار چه باكش اگر روبهی در كمین است در عالم نبینی تو مانند این خاك كه ایران من در جهان بهترین است شعر از:صفدر [ دوشنبه 12 مهر 1389 ] [ 12:45 ب.ظ ] [ صفدر جعفری ]
[ نظرات ]
|
|
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] |